De pers over 'Powderblue'

Door: Bart Ebisch
Uit: Alt Country NL, februari 2004

Het is onbelicht gebleven in de discussie over alt.country in Nederland. Altijd gaat het over bands of kerels. JW Roy hier, Hillbilly Boogiemen daar. En de vrouwen dan? Eerlijk gezegd: niet aan gedacht. Lucinda Williams en Gillian Welch stemden me tevreden en daar overheen kwam nog eens een hele lichting creatieve navolgelingen. Maar bij deze wil ik toch één naam van de daken schreeuwen: Marjolein van der Klauw, voormalig winnares van de Grote Prijs van Nederland. Zij opereert onder de naam Powderblue, waarachter verder schuil gaan die geweldige gitarist Jac Bico (ga snel live kijken bij Poels en Giesen en geniet van het kippenvel), Gert-Jan Blom (bas), bluesdrummer Boyd Small en Ton van Bergeijk (mondharmonica). De thuis bij Bico opgenomen cd heeft geen titel alsof ze op hun tweede plaat een nieuwe start willen maken. En die is ronduit verbluffend, ofwel van internationale klasse en met gemak aanhakend op al dat fraais uit Amerikaanse stallen als Sugar Hill en Rounder. Van der Klauw heeft heeft dé folkcountry- stem (tikkeltje Welch, tikkeltje Harris oude stijl) en Bico heeft dé sound (geen riedel hetzelfde).
Zal ik vertellen hoe ik dit schijfje beleefde? Van der Klauw kijkt vanaf het hoesje brutaal-zelfverzekerd de wereld in. Maar echt nieuwsgierig ben ik nog niet. Ik lees de naam van Jac Bico (een kerel...) en ben dat plots wel. En dan het eerste liedje. Bam, verkocht! Een frivool countryliedje, niet eerder gehoord met een opwellende pedal steel, een mooie gitaarriedel en een passend rootsplukje op de banjo. Je voelt aan alles; dit is niet eenmalig, maar van blijvende klasse. En, zo blijkt, telkens anders van toon. Things To Do is een ballad rond een treurige dobro en New Year´s Eve en Send Them All Away neigen naar desert country. Als buitencategorie zou ik Leave In The Morning willen bestempelen, vanwege dat lekkere ritme in combinatie met dat eenvoudige doch verpletterende gitaarriffje. Van dezelfde superieure kwaliteit is liedje op tempo I Wear Your Jeans (orgeltje en banjosolo doen het mooi naast elkaar) en Rosie (fingerpicking en stem) waarop we de Nederlandse variant horen op Gillian Welch en partner David Rawlings. De strak gespeelde cover van genoemd duo - Dry Town - komt dan ook niet als verrassing aan het het eind. Powderblue is bij deze - Blue Highways hapt toch niet toe - meteen Texas-rijp verklaard!

Alt Country NL

Terug