De pers over 'So Much To Cover'

Door: Eric Supparo
In: Le Cri du Coyote

We gaan hier niet zuinig doen: dit album is een juweeltje, een absolute ontdekking. En ondanks de beperkte informatie (we weten niet waar ze vandaan komen, behalve dan uit Nederland, niets over hun wegen en aspiraties), hebben deze liedjes een charme die de producties van Gillian Welch, Neko Case of Lucinda Williams evenaart en vaak zelfs overtreft. De verantwoordelijken voor dit schitterende succes heten Marjolein van der Klauw (dertig jaar, sublieme folk-stem en perfecte composities) en Jac Bico (verantwoordelijk voor de schoonheid van de akoestiek, mandolines, steel en dobro, gitaren). De twaalf titels die op So Much To Cover staan wedijveren in levenslust, inventiviteit en goede smaak, als een huwelijk tussen Linda Thompson, Alison Krauss en de Cowboy Junkies: een gevoelige wals, Ierse invloeden (The Pillow), de geest van de Balkan (Daddy Left His Wife), blues (Tessa), verdekte bluegrass (Big Mouth) en een handvol folk-rockballades met een zeldzaam eigen geluid. Een aankoop die niet teleurstelt: het schijfje draait onafgebroken en je blijft genieten. Sluit je ogen, Powderblue is de mooiste folk-verrassing van dit moment en Marjolein een songschrijver om goed in de gaten te houden. Moest worden gezegd, en geschreven.

Terug