 |
De pers over Powderblue
Recensie Eric de Vries, Little Of A Romeo
Bert van Kessel - Heaven, juli/augustus 2004
De vruchtbare voedingsbodem voor Americana in Nederland is de afgelopen
jaren getransformeerd tot een ware sterrenhemel. JW Roy, BJ Baartmans,
Powderblue, The Yearlings, Smalltown Romeos zijn intussen gevestigde
namen geworden. Aan dit firmament heeft zich nu een nieuwe ster
geopenbaard, de gitarist van BJ's Pawnshop, Eric Devries. Samen
met Stephan van der Meijden (ook uit de Pawnshop) als drummer en
producer heeft Devries met deze vijftien eigen liedjes Little
Of A Romeo een uiterst fraaie muzikale staalkaart van de muziek
in de zuidelijke staten van Amerika gemaakt. Zijn vrij directe en
toegankelijke liedjes herbergen invloeden uit traditionele muziek
als country, blues, (roots)rock en zelfs New Orleans' mardi gras.
In dat opzicht is But For The Grace Of God met zijn strijkers
een ietwat vreemde eend in de bijt. Eric heeft een prettig stemgeluid,
dat zowel de indringende ballades als de wat meer rockende nummers
aankan. Alleen de passionele uithalen op These Wasted Days
vallen wat uit de toon. Toch maakt hij met recht aanspraak op de
eretitel van natuurlijke opvolger van Rodney Crowell. Zowel de intiemere
ballades (Lost In Between) als de meer up-tempo nummers (Some
Unlucky Star, Me And My Love) zouden niet misstaan op
de recente Crowell-cd's. Op een van de prijsnummers Remains Of
The Day komt ook Roy Orbison om de hoek kijken, ondersteund
door een erg leuk koortje. De liedjes worden fraai ingekleurd met
prima gastbijdragen van onder anderen BJ Baartmans, Bartel Bartels
en Arend Bouwmeester. De prachtige vocale bijdragen van Powderblue's
Marjolein van der Klauw, vooral in de afsluiter That Was All
She Wrote, met een uitstekende Eric van de Bovekamp op piano,
mogen niet onvermeld blijven. Het allermooiste liedje is het ingetogen
Sweet Little Girl Blue, dat Eric alleen met zijn mandoline
ten gehore brengt. Top Neerlandicana.
Terug
|