De pers over 'Powderblue'

Door: WB
Uit: De Gelderlander, 19 februari 2004

IJsselsnelweg A348 in de mist. Een kraai vliegt op van een roestige vangrail. In de verte de schim van de Postbank en daar waar de rivier moet zijn zie je alleen de vage contouren van een rijnaak. Op de autoradio Send Them All Away van Powderblue. This is not America, dit is beter. Powderblue zijn Marjolein van der Klauw en Jac Bico, man en vrouw. Hun titelloze tweede album is geboren uit echtelijk geluk, niet uit verbittering, teleurstelling en drankgebruik. Je hoort het er althans niet van af. Broeierig en loom is het misschien niet en spannend evenmin, maar Powderblue is wel innemend, eerlijk en charmant. De cd, thuis opgenomen door snarenwonder Bico, klinkt bijna té goed. Elk nootje van de dobro van Jac valt op de juiste plek, elke toon van Marjolein is loepzuiver. Marjolein van der Klauw kon al veel toen ze in 1998 de Grote Prijs van Nederland won, inmiddels schrijft ze songs die bijna net zo goed zijn als die van haar grote voorbeeld Gillian Welch. Het trage Look Me In The Eye met mooie samenzang tussen de echtelieden is er zo een, net als She`s Got My Heart (gebaseerd op een eenvoudig Doc Watson-gitaarloopje) en het fantastische Send Them All Away met een ontspannen bayou-beatje en Gert-Jan Blom (Beau Hunks) op contrabas.

Terug