De pers over 'Powderblue'

Door: Geert Henderickx
Uit: Oor, nr. 8, 15 april 2004

Powderblue is het vehikel van Marjolein van der Klauw, die zich twee jaar geleden met het onberispelijke So Much To Cover aandiende als een verdienstelijk, zij het nog wat schools klinkende singer-songwriter. Hoewel niet minder precieus van uitvoering als dat al te braaf in het gehoor liggende debuut blijkt op de titelloze opvolger alle nuffigheid als sneeuw voor de zon verdwenen. Gezegend met een even kristalheldere als fluweelzachte stem brengt ze omfloerst zingend een elftal bedrieglijk lichtvoetige countryfolkliedjes, waarin de wel degelijk aanwezige emotie zich als het ware in de schaduw van de muziek ophoudt. Opnieuw wordt het leeuwendeel van het instrumentarium bespeeld door de geweldige Jac Bico, die als sessiekracht in Nashville waarschijnlijk nooit om werk verlegen zou hoeven zitten. Wie er eens goed op let hoe soms binnen een en hetzelfde nummer akoestische en elektrische gitaar, dobro, pedal steel en banjo met elkaar vervlochten worden, kan zich nauwelijks voorstellen dat zo'n kunstige begeleiding afkomstig is van een eenmansorkest. Met een hommage aan Johnny Cash middels een verrassende cover van een onbekend nummer van Gillian Welch en David Rawlings eindigt Powderblue dit uitgebalanceerde album, dat elke Americana-liefhebber vast en zeker zal weten te bekoren.

Terug